پایگاه خبری خرد و کلان پایگاه خبری خرد و کلان، تازه ترین اخبار حوزه بانک و بیمه و تحلیل ها و گزارش های جدید در این بخش ها را منتشر می کند.
بیمه مرکزی که نامش سالها پیش با موضوع فیشهای حقوقی نجومی گره خورده بود، در سال 1404 نیز بار دیگر با همان رویه بر سرزبانها افتاد. این بار «صادق فرامرزی» که آبان ماه سال ۱۴۰۳ به عنوان مدیرعامل هلدینگ فنآوری اطلاعات بیمه مرکزی (فنحاب – نوآر) منصوب شده بود، در اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۴ و در پی افشای چند فیش حقوقی که ظاهرا اعداد قابل توجهی را نشان می داد، از کارش برکنار شد.
به گزارش پایگاه خبری خرد و کلان، گرچه جزئیات این ماجرا چندان مشخص نشد و حتی اصل فیش ها هم تایید یا تکذیب نشد، اما فرامرزی و سپس فنحاب را به حاشیه راند، تا جایی که حتی احتمال انحلال این نهاد نوپای صنعت بیمه هم مطرح شد.
با وجود همه پیگیریها، فرامرزی حاضر نشد درباره پشت پرده این اتفاق صحبت کند، اما «ناصر حکیمی» که از او به عنوان مدیر پروژه تحول دیجیتال در نظام بانکداری کشور یاد میشود و به عنوان عضو هیئت مدیره به «نوآر» رفته بود و پس از افشای فیش حقوقی مدیرش، او هم استعفا داد، همان زمان در گفت و گو با خبرنگار پایگاه خبری خرد و کلان، کمی از آنچه در نهاد نوپای تحول دیجیتال صنعت بیمه گذشته بود را روایت کرد.
«حکیمی» با تشریح وقایع «نوآر»: صنعت بیمه به تحول دیجیتال اعتقادی ندارد
او گفت که «من اعتقادی نسبت به تحول دیجیتال در صنعت بیمه ندیدم»، « بیش از ۹۰ درصد صنعت بیمه بر روی بیمه شخص ثالث متمرکز است، در نتیجه صنعت عمقی ندارد که بتوان در آن تحول ایجاد کرد» و « مساله حقوق، بحث حساسی در کشور است و وقتی رسانهای به آن می پردازد و در شبکه های اجتماعی منتشر می شود، این حساسیت توسط مدیران ارشد قابل مدیریت نیست. به دلایل تاریخی و این که بیمه مرکزی هم در دوره قبلی هیاهوی حقوق های نجومی را داشت، این دوره هم هراس ایجاد کرد که گویی حقوق های نجومی در شرکت پرداخت می شود، بنابراین در اذهان عمومی این مساله باز شد. اولا که حقوق نجومی در کار نبود. حقوقی که مدیرعامل فنحاب دریافت می کرد، در مقایسه با صنعت و بخش خصوصی، حتی نصف هم نبود. اعدادی هم که افشا شد مربوط به تمام مزایای یک سال بود که به ماه اسفند ماه منتقل شده بود و عدد واقعی، نصف آن هم نبود، ولی وقتی موضوع در رسانه منتشر می شود، مدیران دولتی بلافاصله حساس می شوند. این هم یک عارضه مدیریت در کشور است. به هر حال فشار دستگاه نظارتی هم هست و مدیریت حاضر نیست برای مدیران زیرمجموعه هزینه کند؛ با این که روی مبلغ حقوق توافق شده بود.»
در همان زمان، خبرنگار ما با پرویز خسروشاهی، رئیس کل بیمه مرکزی در این باره گفت و گو کرد و نظرش را درباره ماجرای فنحاب جویا شد. او به سوالات پاسخ گفت، اما انتشار آن را در آن زمان صلاح ندانست. حالا بعد از گذشت بیش از یک سال از آن اتفاق، متن گفت و گوی خبرنگار پایگاه خبری خرد و کلان با رئیس کل پیشین بیمه مرکزی منتشر می شود.
آقای دکتر! چرا برای تحقق تحول دیجیتال در صنعت بیمه، از متخصصان درون صنعت استفاده نکردید و افرادی را از نظام بانکی وارد موضوع کردید؟
واقعیت این است که آن قدر توسعه آیتی در سیستم بانکی را توی سر صنعت بیمه زدند که من هم علیرغم انتقاد جدی نسبت به آن، گفتم بگذارید سرآمدان صنعت پرداخت را بیاوریم و اختیار کامل به آنها بدهیم تا ببینیم چه میکنند، اما مشخص شد تا پولپاشی نباشد، آنها هم کار جدی از دستشان بر نمیآید. چون علیرغم کار خوب و ارزشمندی که در سیستم بانکی انجام شده، به نظرم آنچه شده، بیشتر حاصل پولپاشی و انحصار بوده است.
این امکان در صنعت بیمه وجود ندارد؟
در سیستم بانکی امکان پولپاشی هست، اما در صنعت بیمه نیست، چون صنعت بیمه برای ریال به ریال پولی که در کوچه پسکوچههای اقصا نقاط کشور کسب میکند، عرق میریزد و جان میکند و میجنگد، اما صنعت بانکداری با وصل شدن به کارخانه چاپ پول و شیر اضافه برداشت، کارش راحتتر است. منابع مالی مورد نیاز چنین پروژههایی در مقابل امکانات مالی بانک مرکزی رقمی نیست، اما بیمه مرکزی که چنین منابعی ندارد. بنابراین توسعه آیتی در بیمه، هم از جهت تأمین مالی و هم از جهت تنوع و پیچیدگی فرآیندها با بانک به کل متفاوت است. ضمن آن که مدل کسب و کار سیستم بانکی بسیار متفاوت از مدل کسب و کار سیستم بیمهای است.
من گفتوگویی با آقای حکیمی که عضو هیئت مدیره فنحاب بودند، درباره ماجرای حقوق آقای فرامرزی داشتم. مثلا ایشان گفتهاند: «به هر حال فشار دستگاه نظارتی هم هست و مدیریت حاضر نیست برای مدیران زیرمجموعه هزینه کند؛ با این که روی مبلغ حقوق توافق شده بود. به هر حال وقتی لیست منتشر شد، صلاحدید مدیریت این بود که تغییری بدهند تا صداها بخوابد.»
این عبارات دقیق نیست. بیمه مرکزی واقعاً برای این دوستان هزینه کرد تا هنر خود را نشان دهند. ما برای اینکه این دوستان موفق شوند، از خیلی اصول خود گذشتیم و اختیارات زیادی به مدیرعامل دادیم. غالب اعضای هیئت مدیره شرکت و معاونان با پیشنهاد خود مدیرعامل انتخاب شدند و ما کوچکترین دخالتی نکردیم. برخلاف عرف رایج، برای ایشان با حضور خودم معارفه گذاشتم تا تفویت شوند.
هیچ توافقی هم روی حقوق مدیرعامل، حداقل با من نشده بود. اتفاقا در جلسهای که آمدن ایشان نهایی شد و قرار شد آقای فرامرزی مدیر عامل شود، گفتم حقوقهای ما در حدود معیارهای دولتی است و نمیتوانیم حقوق زیادی بدهیم. ایشان هم در جواب گفتند من پول دارم و برای درآمد اینجا نیامدهام. بیمه بکر است و من برای تحول آمدهام و یک شرکت جمع و جور و پویا تحویل شما خواهم داد و … . جالب است که همان زمان با یکی از روسای کل قبلی بیمه مرکزی که صحبت میکردم، از گسترش شرکتهای آیتی و ورود بیمه مرکزی به بنگاهداری در این خصوص انتقاد میکرد و برداشتش از این انتصاب، گسترش بیشتر تشکیلات در این حوزه بود، اما با خوشحالی به ایشان گفتم مدیر عامل جدید قول داده گستره فعالیت بنگاهداری بیمه مرکزی در حوزه آی تی را جمع کند و با ایجاد یک شرکت چابک و فعال، در ایجاد ساپتک کارآمد برای نهاد ناظر و نهادسازی برای اکوسیستم فناوری اطلاعات در صنعت بیمه به بیمه مرکزی کمک کند.
پس علت برکناری ایشان چه بود؟
تغییر ایشان برای خوابیدن سر و صداها نبود، بلکه به خاطر عدم حرکت در مسیر توافقشده و برخی بیانضباطیهای مالی بود. من از اواسط بهمن ماه ۱۴۰۳ به خاطر همین روندها و نبود نشانهای از تغییر و عمل به توافقات، به این نتیجه رسیدم که ایشان بهتر است تغییر کند. دنبال فرمولی میگشتم که هم وضعیت شرکتهای آیتی ما در ریل سامانیابی قرار گیرد و هم ایشان با یک دستاورد مناسب کنار برود که قضیه انتشار حقوقها این کار را تسریع کرد.
حتی بعد از انتشار حقوقهای فنحاب، قصد نداشتیم مدیرعامل را به این شکل تغییر دهیم، بلکه به ایشان توصیه کردیم تا خودش پیشنهاد ادغام یا تعطیلی فنحاب و ساماندهی همه فعالیتهای آیتی در غالب یک شرکت چابک و منضبط و پویا را ارائه کند تا این انضباطدهی به نام خود او تمام شود که نپذیرفتند. پیشنهاد استعفا داده شد که آن را هم قبول نکردند. از این رو ما هم سراغ قطع همکاری رفتیم.
در واقع بحث ادغام فنحاب (نوآر) با آمیتیس مطرح شده بود. در فنحاب کار با ارزش افزودهای صورت نمیگرفت و همه کارهای بیمه مرکزی در آمیتیس متمرکز بود.
کد خبر: 23581
